Yabancı bir yatırımcı, Türkiye’de bir bakır yatağının işletilmesini, mermer madenciliği yapan bir şirketin satın alınmasını veya faaliyette olan bir altın madenciliği projesine katılmayı değerlendirebilir. Bu tür işlemlerde, rezervlerin niteliği ve finansmanın temin edilmesi kadar, ruhsatın sağladığı hakların kapsamı ve madencilik faaliyetlerine başlamanın hukuken mümkün olup olmadığı da önem taşır. Satıcının “ruhsat hazır” şeklindeki beyanı, tek başına ne sahanın işletilebileceğini ne de ruhsatın alıcıya herhangi bir engel olmaksızın devredilebileceğini gösterir.

Madencilik sektöründeki yatırımlar; şirketler hukuku, idare hukuku ve çevre hukukunun birlikte değerlendirilmesini gerektirir. Türkiye’nin en yüksek idari yargı mercii olan Danıştay’ın içtihadı da bu gerçeği ortaya koymaktadır: idari makamlar başvuruları soyut gerekçelerle reddedemez; yatırımcılar ise ihale sonucunu, ruhsatın varlığını veya kazanılmış bir davayı işletme faaliyeti için yeterli izin olarak görmemelidir. Bu makalede, ruhsatın edinilmesine ilişkin karardan sözleşme aşamasına ve olası yargı sürecine kadar bu ayrımın uygulamadaki sonuçları ele alınmaktadır.

1. Öncelikle ruhsat sahibi olabilecek bir şirket yapısı kurulmalıdır
3213 sayılı Maden Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca maden hakları, tüzel kişiliğe sahip olan ve Türkiye Cumhuriyeti mevzuatına göre kurulmuş şirketlere verilebilir. Yabancı bir gerçek kişi veya yabancı hukuka göre kurulmuş bir ana şirket, yalnızca Türkiye’ye yatırım yapması nedeniyle bu şartı karşılamaz. Uygulamada yatırımlar, yeni kurulan veya devralınan bir Türk şirketi üzerinden yapılandırılır. Şube açılması da ayrı bir Türk tüzel kişiliği kurulmasıyla aynı anlama gelmez.[1]

4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu’nun 3. maddesinde düzenlenen yatırım serbestisi ve eşit muamele ilkeleri uyarınca, bir Türk şirketinin sermayesinin tamamı kural olarak yabancı yatırımcıya ait olabilir. Yabancı sermaye katılımı, tek başına Türk ortak bulunmasını gerektirmez. Bununla birlikte, belirli madenlere ilişkin özel rejimler ayrıca incelenmelidir. Örneğin Maden Kanunu’nun 16. maddesi, denizlerdeki kokolit, sapropel ve hidrojen sülfür yataklarına ilişkin ruhsatlara sahip şirketlerde TPAO’nun katılımına yönelik özel bir şart öngörmektedir. Bor ve nükleer enerji hammaddeleri bakımından genel ruhsatlandırma rejiminin hiçbir istisna olmaksızın uygulanacağı da varsayılmamalıdır.[1][2]

Yatırımcının ilk aşamadaki görevi; şirketin ortaklık ve temsil yapısını oluşturmak, başvuru yapma ehliyetini teyit etmek, finansmanı düzenlemek ve elektronik başvurular için gerekli yetkileri tesis etmektir. Arazi satın alınacaksa yabancı sermayeli şirketlerin taşınmaz edinimine ilişkin kurallar ayrıca değerlendirilmelidir. Maden ruhsatı, kendiliğinden ne arazi mülkiyeti ne de arazinin kullanımı için gerekli tüm hakları sağlar.

2. İlk başvuru, ihale, ruhsat devri ve pay/hisse devralımı farklı prosedürlerdir
İlk başvuru ve ihale. Maden haklarının elde edilme yöntemi, maden grubuna ve ilgili sahanın hukuki statüsüne bağlıdır. 7554 sayılı Kanun ile değişik 30. madde uyarınca I. Grup, II(a) ve II(c) Grupları, III. Grup ve V. Grup maden ruhsatları ihale yoluyla verilir. II(b) ve IV. Grup sahaları da kanunda öngörülen şartların gerçekleşmesi hâlinde ihaleye çıkarılabilir. Dolayısıyla “boş koordinatlar için ilk başvuran ruhsatı alır” kuralı tüm sahalar bakımından geçerli değildir. Başvuru belgeleri hazırlanırken 12 Mart 2026 tarihli Maden Sahaları İhale Yönetmeliği ve I(a) Grubu bakımından bu Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılan ayrı rejim dikkate alınmalıdır.[3][4]

Ruhsatın doğrudan devri. Özel hukuk sözleşmesi, tek başına ruhsatı alıcıya devretmez. Maden Kanunu’nun 5. maddesi ve Maden Yönetmeliği’nin 79. maddesi uyarınca Bakanlık onayının alınması, mali ve teknik şartların yerine getirilmesi ve devrin maden siciline kaydedilmesi işlemlerinin tamamlanması gerekir. Devir, ruhsatla bağlantılı olarak daha önce doğmuş yükümlülükleri ortadan kaldırmaz. Satıcının borç ve ihlallerden sorumluluğu üstleneceğine ilişkin sözleşmesel taahhüdü, idari makamın kanuni yetkilerini sınırlandırmaz.[1][5]

Ruhsat sahibi şirkette pay veya hisse devralınması. Ruhsat sahibi şirket değişmese dahi işlem idari onaylardan bağımsız değildir. Maden Yönetmeliği’nin 79. maddesinin 11. fıkrası, ruhsat sahibi tüzel kişinin ortaklık yapısını değiştirebilecek nitelikteki yüzde 10’dan fazla pay veya hisse devri için Bakanlık izni öngörmektedir. Bu nedenle sermayenin yüzde 100’ünün devralınmasında yalnızca ticaret sicili işlemlerinin tamamlanması yeterli kabul edilemez. İşlem kapanmadan önce ortaklık zinciri, işlemin kapsamı ve gerekli izinler belirlenmelidir.[5]

Rödövans sözleşmeleri. Bir maden sahasının rödövans karşılığında işletilmesine ilişkin sözleşme yapılması, maden ruhsatının devralınması anlamına gelmez. Ruhsatın satın alınması ile sahayı işletmeye yönelik sözleşmesel hak birbirinden ayrılmalıdır. Mevcut rödövans sözleşmelerinin sona erdirilip erdirilmediği ve bunlara ilişkin sicil kayıtlarının terkin edilip edilmediği de hukuki incelemenin parçasıdır. 31 Temmuz 2026 tarihli değişiklikle, tek taraflı başvuru üzerine sicil kaydının silinebilmesi için sözleşmenin feshine ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesi şartı kaldırılmıştır; mahkeme kararının alınması zorunluluğu ise devam etmektedir.[6]

3. Danıştay kararlarından çıkarılabilecek dört pratik sonuç
A. Gerekçesiz ruhsat devri reddi dava konusu yapılabilir; iptal kararı tek başına devri sağlamaz
Danıştay 8. Dairesinin 23.12.2025 tarihli, E.2024/4619, K.2025/10251 sayılı kararında, Konya ili Ilgın ilçesindeki bir saha için ruhsat devrinin, Taşınmaz Komisyonu kararına dayalı olarak reddedilmesi incelenmiştir. Daire, bir genelgenin kanunla belirlenmiş izin rejimine yeni şartlar ekleyemeyeceğini ve idarenin takdir yetkisinin somut maddi ve hukuki gerekçelere dayanması gerektiğini belirtmiştir. Mahkeme, ret işlemlerinin iptaline ilişkin kararı gerekçesini kendisi ortaya koyarak onamıştır. Bununla birlikte karar, ruhsatı doğrudan devretmemektedir: Bakanlığın mevzuata uygunluğu yeniden incelemesi gerekir. Komisyonun yetkisine ilişkin gerekçe bakımından karşı oy bulunmaktadır.[7]

Bu kararın işlem bakımından pratik sonucu şudur: satın alma bedelinin tamamının ödenmesi yalnızca sözleşmenin imzalanmasına veya ret işleminin mahkemece iptal edilmesine bağlanmamalıdır. Ödeme ve kapanış koşulları, gerekli idari onayın alınmasına ve tescil işleminin tamamlanmasına bağlanmalıdır. Başvurunun reddedilmesi hâlinde, olası yargı süreci için başvuru dosyasının tamamı ve ret gerekçeleri muhafaza edilmelidir.

B. Ruhsat süresinin uzatılması talebinin reddi de gerekçeli olmalıdır; mevcut ruhsat koşulsuz güvence sağlamaz
Danıştay 8. Dairesinin 16.12.2025 tarihli, E.2025/2617, K.2025/9941 sayılı kararı, Elazığ’daki IV. Grup bir saha için ruhsat süresinin uzatılması talebinin reddine ilişkindir. Daire, somut gerekçe gösterilmeksizin yalnızca idarenin takdir yetkisine dayanılarak tesis edilen işlemleri hukuka aykırı bulmuş ve iptal kararını kendi gerekçesini ortaya koyarak onamıştır. Bununla birlikte, ret işleminin iptal edilmesinin uzatma başvurusunun doğrudan kabul edildiği anlamına gelmediğini açıkça belirtmiştir.[8]

Bu durum yatırımcı açısından, satın alınacak varlığın değerinin yalnızca rezerv miktarına göre belirlenemeyeceği anlamına gelir. Ruhsatın kalan süresi, uzatma sürecinin durumu ve yerine getirilmemiş yükümlülükler hem fiyatı hem de ödeme takvimini etkiler. Uzatma süresinin yaklaşması hâlinde başvuru belgelerinin tamamlanması ve ilgili kararın alınması, işlem kapanışının ayrı koşulları olarak düzenlenebilir.

C. İzinlerin alınmasındaki gecikmeler ruhsat sahibini her zaman korumaz
Danıştay 8. Dairesinin 09.10.2025 tarihli, E.2022/2231, K.2025/7472 sayılı kararında, on yıllık ruhsat süresinin sonuna kadar orman alanının kullanımına ilişkin izin alınamamış olan II(a) Grubu bir saha incelenmiştir. İlk derece mahkemesi, yatırımcının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle ruhsatın iptalini hukuka aykırı bulmuştur. Danıştay çoğunluğu ise idari işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 24. maddenin 11. fıkrasında açıkça öngörülen sonucu uygulayarak bu kararı bozmuştur. Karar, izin almak için girişimlerde bulunulması ile izin sürecinin fiilen tamamlanmasının farklı hukuki önem taşıdığını göstermektedir. Bozma sonrasında dosya yeniden görülmek üzere gönderilmiştir.[9]

Bu nedenle izin başvuruları, eksiklik bildirimleri ve bunlara verilen yanıtlar tek bir uyum takvimi üzerinden izlenmelidir. İdari gecikme yaşanması hâlinde bunun ruhsat süresine etkisi ve başvurulabilecek uygun hukuki koruma yolu gecikmeksizin değerlendirilmelidir. Karar, daha önce tesis edilmiş bir idari işleme uygulanan hükümlere dayanmaktadır; 2025 değişiklikleri sonrasındaki izin rejimiyle karşılaştırma yapılmadan karardaki tüm sonuçlar yeni projelere aktarılmamalıdır.

D. İhalede en yüksek teklifi vermek, ruhsat üzerinde kesin hak kazanıldığı anlamına gelmez
Danıştay 13. Dairesinin 07.02.2022 tarihli, E.2021/2847, K.2022/279 sayılı kararı, Bingöl’deki IV. Grup bir saha için ihale sonucunun onaylanmasının reddedilmesine ilişkindir. Daire, fiyatı, rekabeti ve kamu yararını dikkate alarak somut olayda ret işlemini hukuka uygun bulmuş, ilk derece mahkemesi kararını bozmuş ve davayı reddetmiştir. Dairenin Komisyonun yetkisine ilişkin yaklaşımı, yukarıda belirtilen 8. Daire kararlarındaki yaklaşımdan farklıdır; ayrıca dava konusu idari işlemlerin türleri de farklıdır.[10]

Bu karar, tüm ruhsatlandırma konularında sınırsız idari takdir yetkisinin kabul edildiği şeklinde yorumlanmamalıdır. Ulusoy, akademik çalışmasında kararda benimsenen hukuk normlarının hiyerarşisine ilişkin yaklaşımı eleştirmektedir. Güncel işlemler bakımından 2026 tarihli İhale Yönetmeliği’nin 21. maddesi de dikkate alınmalıdır: ihale sonuçları, Genel Müdürlük tarafından onaylandıktan sonra kesinlik kazanır. Yatırımcı, ihale sonucunu onay aşamaları ve sonrasındaki ruhsatlandırma süreciyle birlikte değerlendirmelidir.[4][11]

4. Ruhsata ek olarak madencilik faaliyetlerine izin veren belgeler de incelenmelidir
Arama ruhsatı, işletme ruhsatı ve işletme izni birbirinden farklı belgelerdir. İşletme ruhsatı alınmış olsa dahi işletmenin faaliyeti için gerekli çevre, arazi kullanımı ve diğer izinler kontrol edilmelidir. Ruhsat alanının tamamının fiilen madencilik yapılmasına izin verilen alanla örtüştüğü varsayılmamalıdır. Üretim sahası, zenginleştirme tesisi, pasa döküm alanları, atık bertaraf tesisi, ulaşım yolları ve enerji temini birlikte değerlendirilmelidir.[1][9]

2025 değişiklikleri izin prosedürlerini önemli ölçüde yeniden düzenlemiştir. Maden Kanunu’nun 7. maddesinde sayılan belirli orman dışı alanlar bakımından, ilgili kurumun uygun görüşünün ruhsat verilmeden önce alınması hâlinde üç aylık cevap süresi ve MAPEG tarafından tanınan ilave bir aylık sürenin sonunda iznin verilmiş sayılmasına ilişkin bir mekanizma öngörülmüştür. MAPEG, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüdür. Bu düzenleme, her başvuru bakımından idarenin sessiz kalmasının izin anlamına geldiği şeklinde yorumlanamaz. Orman alanları için ayrı bir usul uygulanır; izinlere ilişkin belirli uyuşmazlıklarda ise kanuni dayanağı bulunan Kurul mekanizması öngörülmüştür. Genelgeyle kurulan Taşınmaz Komisyonu hakkındaki önceki kararlar, kanuni dayanağı bulunan bu Kurulun yetkilerini kendiliğinden ortadan kaldırmaz.[3]

Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) bakımından 5 Mart 2026 tarihli değişiklikler de dikkate alınmalıdır. Yürürlükteki Yönetmelik’te karar türleri ve prosedürler, eski “ÇED Gerekli Değildir” kararlarında kullanılan terminolojiden farklıdır. Eski bir karar, kapasite artışına veya proje alanının genişletilmesine kendiliğinden uygulanmaz. Proje sahibinin değişmesi hâlinde 21. madde kapsamındaki belge sunma ve taahhüt yükümlülükleri ayrıca değerlendirilmelidir; kapasite artışında ise 20. madde kapsamındaki prosedür uygulanır.[12]

DergiPark’ta yayımlanan Alıca’nın ÇED konulu çalışması, çevresel değerlendirmenin önleyici işlevini ve yargısal denetim meselelerini incelemektedir. Bir yatırım projesinin hukuki incelemesi bakımından bu, yalnızca ÇED kararının sonuç sayfasının değil, kararın dayanağını oluşturan raporun, kapasitenin, koordinatların, kurum görüşlerinin ve üstlenilen taahhütlerin de incelenmesi gerektiği anlamına gelir. Çalışma 2011 yılında yayımlandığından, önceki mevzuata ilişkin açıklamaları güncel prosedürün anlatımı olarak kullanılmamalıdır.[13]

Devralınacak varlığın hukuki incelemesi kapsamında, izinlere karşı açılmış davalar ve idari işlemlerin yürütmesini durduran mahkeme kararları da tespit edilmelidir. İzin verilmiş olması çevre uyuşmazlıkları riskini ortadan kaldırmaz. Hukuki, mühendislik ve çevresel incelemeler, saha ve projeye ilişkin aynı temel veriler esas alınarak yürütülmelidir.

5. Finansal plan, ruhsatın korunmasına ilişkin giderleri de içermelidir
Satın alma bedeli veya ihale sonucunda ödenecek tutara ek olarak yatırım bütçesinde ruhsat bedelleri, devir bedeli, yatırım teminatı, Devlet hakkı, rehabilitasyon yükümlülükleri ve arazi ile orman alanlarının kullanım giderleri ayrı kalemler olarak dikkate alınmalıdır. Bu ödeme ve yükümlülüklerin hukuki nitelikleri birbirinden farklıdır. 7554 sayılı Kanun, yatırım teminatı ve rehabilitasyon sistemini değiştirmiştir; bu nedenle ruhsatın verildiği tarih ve geçiş hükümleri önem taşır.[3]

Özellikle arama projelerinde yalnızca yatırım taahhütlerinin beyan edilmesi yeterli değildir. Faaliyet raporları, fiilen gerçekleştirilen çalışmalar ve harcamalar düzenli olarak belgelendirilmeli; yetkilendirilmiş teknik kuruluşun ve sorumlu uzmanların çalışma takvimi şirket bütçesiyle uyumlu hâle getirilmelidir. Satıcı tarafından hazırlanan rezerv sunumu, idari dosyadaki raporların veya sahada fiilen yürütülen çalışmaların yerine geçmez.

Süre uzatımı başvurularında Maden Kanunu’nun 24. maddesi uyarınca başvuru ve eksikliklerin giderilmesine ilişkin süreler ayrı ayrı takip edilmelidir. Genel rejimde, sürenin sona ermesinden on iki ay önce başvuru yapma yükümlülüğü ile yaptırımların uygulanması bakımından önem taşıyan altı aylık eşik farklı işlevlere sahiptir. İlgili maden grubu için öngörülen özel hükümler de kontrol edilmelidir. Satın alma müzakereleri mevcut ruhsatın süresini durdurmaz.[1]

6. Ret veya iptal hâlinde izlenecek yargı stratejisi, idari işlemin türüne bağlıdır
Ruhsat konularında özel bir hüküm bulunmadığı takdirde dava açma genel süresi, yazılı bildirimi izleyen günden itibaren 60 gündür. Buna karşılık, idari yaptırımlar dışında kalan ve İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 20/A maddesi kapsamına giren ihale işlemleri ve ÇED kararlarına ilişkin uyuşmazlıklar, 30 günlük dava açma süresi bulunan ivedi yargılama usulüne tabidir; 11. madde kapsamındaki idari başvuru yolu uygulanmaz. Bu nedenle idareyle yazışmaya devam edilmesinin her durumda dava açma süresini koruyacağı varsayılmamalıdır. Bildirim, ilan ve fiilî öğrenme koşulları her dosyada ayrıca değerlendirilmelidir.[14]

Dava açılması idari işlemin yürütmesini kendiliğinden durdurmaz. Yürütmenin durdurulması için işlemin açıkça hukuka aykırı olması ve uygulanması hâlinde telafisi güç veya imkânsız zarar doğması koşullarının birlikte ortaya konulması gerekir. Başvurunun eksiksiz olduğu, ret gerekçesindeki yetersizlikler ve yatırım projesi bakımından ortaya çıkacak somut zarar belgelendirilmelidir. Başvuru sahibi veya ruhsat sahibi Türk şirketinin hukuki konumu ile yabancı ortağının hukuki konumu da aynı kabul edilmemelidir.[14]

Yukarıda ele alınan kararlardan çıkarılabilecek genel pratik sonuç, yargı yolunun işlem bakımından tek yedek koruma mekanizması olmaması gerektiğidir. Başarılı bir iptal davası, idarenin konuyu yeniden değerlendirmesini gerektirebilir. Alıcı, finansman takvimini, işlemin tamamlanması için öngörülen son tarihi ve satın alma bedelinin iadesine ilişkin mekanizmayı belirlerken bu olasılığı önceden dikkate almalıdır.

7. Yabancı yatırımcı sözleşmeyi imzalamadan önce neleri kontrol etmelidir?

• Haklar ve süreler: yürürlükteki ruhsat, sicil kayıtları, koordinatlar, maden grubu, süre uzatımının durumu, üçüncü kişiler lehine tescil edilmiş haklar ve idari dosyanın tamamı.
• Madencilik faaliyetinin yürütülebilirliği: işletme izni, arazi ve orman kullanım belgeleri, ÇED belgeleri, işletme faaliyet izni ve tüm izinlerin planlanan kapasiteyle uyumlu olup olmadığı

• Önceden doğmuş yükümlülükler: ruhsat bedelleri ve Devlet hakkı ödemeleri, rehabilitasyonun durumu, teminatlar, denetim raporları, faaliyet durdurma kararları, para cezaları ve devam eden davalar.

• Teknik doğrulama: rezerv raporları, arama ve üretim verileri, yetkilendirilmiş teknik kuruluşla yapılan sözleşme ve bağımsız teknik incelemenin sonuçları.

• İşlem kapanış koşulları: ruhsat veya pay/hisse devri için gerekli onaylar, tescil ve izin işlemleri, bedel iade düzenlemeleri, teminat ve işlemin tamamlanmaması hâlinde fesih hakları.

• Risklerin dağılımı: satıcının beyan ve tekeffülleri, açıklanan istisnalar, geçmiş ihlallerden kaynaklanan zararlar için özel tazmin yükümlülükleri ve bu yükümlülüklerin ifasını güvence altına alan teminatlar.

Türkiye’de bir madencilik projesini değerlendiren yabancı yatırımcı, kararını yalnızca ruhsat belgesinin varlığına göre değil, ilgili hakları edinip koruyabilme ve planlanan faaliyetleri hukuka uygun biçimde yürütebilme imkânına göre vermelidir. Danıştay içtihadı, gerekçesiz idari kararların denetlenmesini sağlarken yatırımcılardan sürelere, izinlere ve mali yükümlülüklere dikkatle uymalarını da beklemektedir. İyi tasarlanmış bir devralma yapısı, sözleşme aşamasından itibaren her iki hususu da dikkate alır.

Kaynaklar ve Karar Bilgileri
[1] 3213 sayılı Maden Kanunu; özellikle 2, 4–7, 13–17, 24, 30 ve 46. maddeler. Güncel metin, değişiklik hükümleriyle birlikte değerlendirilmelidir. Kaynağı görüntüle
[2] 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu, 2–3. maddeler; Adalet Bakanlığı mevzuat veri tabanı. Kaynağı görüntüle
[3] 7554 sayılı Kanun, 19.07.2025 tarihinde kabul edilmiştir; Resmî Gazete, 24.07.2025, Sayı 32965; özellikle 1, 3, 5 ve 7–12. maddeler. Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından yayımlanan metin. Kaynağı görüntüle
[4] Maden Sahaları İhale Yönetmeliği, Resmî Gazete, 12.03.2026, Sayı 33194; özellikle 2, 10–11, 17, 20–24 ve 27. maddeler. Kaynağı görüntüle
[5] Maden Yönetmeliği, Resmî Gazete, 11.12.2022, Sayı 32040; özellikle 79. maddenin 1–4 ve 11. fıkraları ile 101. madde; güncel metin. Kaynağı görüntüle
[6] Maden Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, Resmî Gazete, 31.07.2026, Sayı 33326, madde 2 (rödövans sözleşmelerine ilişkin sicil kayıtları). Kaynağı görüntüle
[7] Danıştay 8. Daire, 23.12.2025, E.2024/4619, K.2025/10251. Ruhsat devri; iptal kararının gerekçe değiştirilerek onanması ve gerekçeye ilişkin karşı oy. Resmî metin. Kaynağı görüntüle
[8] Danıştay 8. Daire, 16.12.2025, E.2025/2617, K.2025/9941. Ruhsat süresinin uzatılması talebinin reddi; iptal kararının gerekçe değiştirilerek onanması ve gerekçeye ilişkin karşı oy. Resmî metin. Kaynağı görüntüle
[9] Danıştay 8. Daire, 09.10.2025, E.2022/2231, K.2025/7472. Orman alanının kullanım izninin alınamaması; çoğunluk oyuyla kararın bozulması ve dosyanın yeniden incelenmek üzere gönderilmesi. Resmî metin. Kaynağı görüntüle
[10] Danıştay 13. Daire, 07.02.2022, E.2021/2847, K.2022/279. İhale sonuçlarının onaylanmasının reddi; ilk derece mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddi. Danıştay Kararlar Dergisi, 2022/10, s. 377 vd. Kaynağı görüntüle
[11] Ulusoy, Ali Dursun, “Maden Ruhsat ve İzinleri ve İdarenin Takdir Yetkisi”, AÜHFD, 73(4), s. 2447–2484; sayı yılı 2024, çevrimiçi yayın tarihi 11.03.2025; özellikle s. 2453–2454. DOI: 10.33629/auhfd.1575029. Kaynağı görüntüle
[12] Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği, Resmî Gazete, 29.07.2022, Sayı 31907; 05.03.2026 tarihli ve 33187 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklikler dâhil güncel metin; özellikle 5–7 ve 17–21. maddeler ile geçiş hükümleri. Kaynağı görüntüle
[13] Alıca, Süheyla Suzan, “Çevresel Etki Değerlendirmesinin Yargı Kararları Çerçevesinde İrdelenmesi”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, XV(3), 2011, s. 97–130 (DergiPark’ta derginin güncel adı altında yayımlanmıştır). Kaynağı görüntüle
[14] 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu; özellikle 7–11, 20/A ve 27. maddeler. Adalet Bakanlığı mevzuat veri tabanındaki güncel metin. Kaynağı görüntüle